از اين كه در عرصهء وجود هيچ چيزى جز خداوند سبحان سازنده و ابداع كننده و آفريننده و ايجاد كنندهء حدّ و تعين و پرورندهء حقيقى ، نيست . با دريافت اين حقيقت است كه مشكل بسيار مهم از پيش پاى كاروانيان معرفت مرتفع مىگردد و آن مشكل دو استناد [ يا دو رابطه است ] كه تمامى موجودات عالم هستى دارا مىباشد . استناد يكم - پيوستگى هر جزئى از عالم هستى به علل محسوس و قانونى خود در عرصهء وجود . استناد دوم - پيوستگى و ارتباط همهء اجزاء عالم هستى با صانع و خالق و ابداع كننده و آفرينندهء اصلى خود كه خداست . راه حل دو استناد موجودات : استناد به علل خود ، و استناد به خدا ( 1 ) اين دو استناد هم از ديدگاه علمى و عقلى و قابل اثبات است و هم از ديدگاه منابع اسلامى . استناد يكم - اما از ديدگاه علمى و عقلى ، بديهى است كه پيوستگى فراگير ميان همهء اجزاء كائنات ، با رابطهء « علَّيّت » ، يا تعاقب و توالى دائمى موجودات كه در حال صادر كنندگى علت ، و در حال صادر شدن معلول ، ناميده مىشوند و يا هر نوع پيوستگى ديگر كه مانع تصادف يا به وجود آمدن همه چيز از همه چيز مىباشد ، هم مشاهدات تجربى ما آن را تأييد قطعى مىكند و هم تعقل ما كه قانونمندى كائنات را بديهىترين اصل يا بعنوان « قضيهء بالضروره راست » اثبات مىكند . و امّا استناد يكم از ديدگاه منابع اسلامى : 1 - آياتى از قرآن مجيد وجود دارد كه معلولهاى خاصّ را به علل طبيعى و قانونى

--> ( 1 ) . و همانطور كه در همين مبحث اثبات خواهد شد هر دو نوع استناد مربوط به خدا است ( استناد مستقيم و استناد به وسيلهء علل و اسباب و قوانين كه خود آنها هم معلول و مخلوق مشيت خداوندى هستند .